Fetysze – biologia cienia i integracja tabu
Nie wspominasz o tym na towarzyskim spotkaniu czy pierwszej randce. Ba, czasem nawet Twoja żona czy wieloletnia partnerka nie wie, że TO masz. Zerkasz ukradkiem w kierunku stóp, pośladków, dłoni. Gdy nikt nie patrzy, łapiesz zapach z jej włosów lub miejsc intymnych. Oczami wyobraźni widzisz was w układzie powiększonym, z wieloma innymi, może nawet obcymi osobami.
Nie rozumiesz, czemu dziwnie reagujesz na widok pieluszki czy peruki, dlaczego tak ważne jest dla Ciebie, abyś nosił dobrej jakości obuwie, czemu w łóżku używasz kajdanek. A może na myśl o balu maskowym czujesz mrowienie w podbrzuszu? Skąd u Ciebie potrzeba zdobywania trofeów sportowych, kupowania drogich zegarków lub finiszowania sukcesów wystawnymi kolacjami?
To są fetysze.
Często obarczone społecznym tabu, rzadko pozwalają na swobodną rozmowę z partnerką. Zaczynasz szukać informacji w internecie, na stronach dla dorosłych. Ukojenie i zrozumienie znajdujesz dopiero u pięknych i wyzwolonych kobiet, które kilka wieków temu zostałyby spalone na stosie. Dziś często są społecznie wykluczone, bo ich energia seksualna jest tak silna i szeroka, że stanowią zagrożenie dla słabych mężczyzn i szarych kur.
Dlaczego ciało wybiera fetysze?
Współczesna seksuologia rozróżnia fetysze jako preferencję seksualną od fetyszystycznego zaburzenia, które diagnozuje się tylko w określonych warunkach cierpienia. Dla niektórych osób fetysz może być integralną częścią ich życia seksualnego, podczas gdy dla innych może stanowić obszar zainteresowania lub przyczyniać się do dyskomfortu emocjonalnego. Pojęcie to jest tak szerokie, że nawet czołowi psychologowie nie byli zgodni co do jego istoty.
Część badaczy upatruje przyczyn w dzieciństwie. Freud twierdził, że fetysz to forma obrony przed lękiem związanym z seksualnością. U swoich klientów znajdował nieoczywiste powiązania między skłonnościami do młodych dziewczynek a raną powstałą poprzez zawstydzanie przez matkę w okresie wczesnego dzieciństwa. Fetysz stóp czy damskich butów był kolejnym czołowym przykładem. Podobnego zdania była Melanie Klein – uważała, że przedmiot fetyszu staje się źródłem komfortu po negatywnych doświadczeniach z macierzyństwem. Tylko czy zawsze ów fetysz jest TYLKO komfortem?
Przykładem może być fetysz pieluszki, smoczka czy dziecięcych zabawek. Niektóre osoby odczuwają dezorientujące pobudzenie wobec rekwizytów kojarzonych z dzieciństwem, co bywa źródłem silnego wstydu i lęku. Wymaga to bardzo ostrożnej, profesjonalnej pracy. Erik Erikson dostrzegł w tym formę nieprzystosowania do życia dorosłego. Carl Gustav Jung z kolei widział w fetyszu symbol głębszych motywów działających w nieświadomości, odnoszących się do archetypów. Fetysz damskiej torebki jako symbol pragnienia matczynej opieki.
Męskość, trofea i potrzeba dominacji
Inna grupa psychologów dopatrywała się w fetyszach próby bycia bardziej męskim i pozbycia się kompleksu niższości. Karen Horney interpretowała to jako sposób na kompensację niepewności mężczyzn wobec własnej męskości – mając TO, jestem bardziej męski. Przykładem jest choćby fetysz ciężkich butów. Heinz Kohut widział tu potrzebę budowania męskości poprzez zdobycie trofeum sportowego lub osiągnięcie wysokiego wyniku w ważnej dziedzinie.
Podobnego zdania był Alfred Adler, który widział w fetyszu formę kompensacji dla kompleksu niższości, gdzie przedmiot (drogie zegarki, samochody, markowe ubrania z widocznym logo) symbolizuje siłę i dominację. Erich Fromm postrzegał to jako próbę uniknięcia izolacji poprzez związanie się z przedmiotem, który daje poczucie jedności. Mając TO, nie będę czuł się samotny. Fetysz lalek oraz masturbatorów – tak, drogie panie, wasze pingwinki to dokładnie ta kategoria.
Nancy Chodorow uzasadnia to procesem socjalizacji mężczyzn, uczonych łączyć przyjemność seksualną z przedmiotami, np. bielizną jako symbolem intymności. Wilhelm Reich interpretuje fetysz jako efekt konfliktów między potrzebami seksualnymi a społecznymi normami. Kajdanki jako forma wyrażenia tęsknoty za kontrolą lub jej uwalnianiem. Represjonowanie seksualności prowadzi do powstawania fetyszy jako formy kompensacji.
Integracja mrocznej strony w The Place
Która z teorii jest prawdziwa? Każda i żadna. Przyczyn możemy upatrywać w dzieciństwie, społeczeństwie i wychowaniu, ale także w czynnikach biologicznych. Współczesna seksuologia postrzega fetysze jako naturalne zróżnicowanie ludzkiej seksualności, których geneza jest wieloczynnikowa i nie zawsze patologiczna.
Na sesjach w The Place szukamy, sprawdzamy i rozmawiamy. Bez oceniania, bez tabu. Żaden fetysz nie jest lepszy, żaden nie jest gorszy. Będziemy dotykać ciemnej strony z należytą ostrożnością. Włączamy te skłonności w obszar świadomości i integrujemy je z klasyczną seksualnością. Celem jest wzbogacenie życia erotycznego i wgląd w ciemne aspekty psyche.
Po co? By przerzucić most między tym, co akceptowane, a tym, co twórczo niepokojące i nowe. Aby odzyskać ogromne zasoby energii i zbudować najlepszą wersję siebie. Możesz być atrakcyjną inspiracją dla innych. Zaproś ich do swojego świata. Inni wejdą chętnie, gdy poczują pasję i bezpieczeństwo.
